Die Instrumentalisierung der Polnischen Gewerkschaften Als Faktor der Produktionssteigerung (1945-1948) - Chumiński, Jędrzej (Instrumentalizacja Polskiego Ruchu Zawodowego do działalności produkcyjnej (1945-1948), 2008)
Najistotniejszym kryterium oceny działalności ruchu zawodowego jest stosunek do niego środowisk pracowniczych. W pierwszych latach po wojnie polski ruch zawodowy przestał reprezentować interesy pracowników, stał się natomiast instrumentem wykorzystywanym przez władze do stymulowania wzrostu produkcji. Oznaczało to, że związki zawodowe utraciły swój podstawowy atrybut pozwalający im skutecznie działać - poparcie swoich członków. W warunkach państwa komunistycznego ich rola wynikała wyłącznie z politycznych stosunków z partią komunistyczną i kontrolowanym przez nią aparatem państwowym.
Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu = Research Papers of Wrocław University of Economics; 2008; Nr 26, s. 141-163